Επιπλέον Ανάρτηση της Ημέρας

Ενημερώθηκα μέσω του διαδικτύου, της τηλεόρασης και γνώστος μου για τις φρικτές καταστάσεις εχθές στην Αθήνα κατά της διάρκει της διαδήλωσης κατά του Μεσοπρόθεσμου, το οποίο και ψηφίστηκε τελικά. Έχουν αναρτηθεί αρκετές φωτογραφίες ντροπής, που απεικονίζουν αστυνομικούς να χτυπούν αθώους πολίτες και κουκουλοφόρους να εκσφεντονίζουν πέτρες στους αστυνομικούς. Το λιγότερο πιστεύω που μπορώ να κάνω είναι να γράψω ένα ποίημα...

Όπου και αν κοιτάξω βλέπω μια φρίκη
η Ελλάς έχασε την οικονομική της δίκη.
Ο πολίτης πλεόν τίποτα δεν ανέχεται
μια νέα εποχή απ΄τις στάχτες έρχεται.
Στους πολιτικούς το λεω, ανοιχτά τα μάτια να'χουν
και να σώσουν, όσα προλαβαίνουν και μπορούν.
Φόβαμαι Ελλάς για σένα δεν ξέρεις που να πας,
έχεις χάσει τον δρόμο σου,δεν θυμάσαι σε ποιόν χρωστάς.




Υ.Γ. Οι φλόγες της Αθήνας ποτέ δεν έσβησαν
εχθές τα γεγονότα απλά τις αναζωπύρωσαν.

Επιστροφή

Χαίρεται, με λένε Όμβριο και θα ήθελα να σας ξανακαλωσορίσω σε τούτο το ιστολόγιο μου, το οποίο απο δω και πέρα θα εστιάζει αποκλειστηκά στα ποιήματα. Και έτσι ας ξεκινήσω με ένα δικό μου 4στιχό :

Η θάλασσα μου θυμίζει χρόνια περασμένα
στα μεγάλα κύματα πλέον πνιγμένα
από βροντές αστραπές και έντονη βροχή
θυμάμαι δρόμους που περπατούσαμε μαζί

Μερικές φορές, προσπαθείς... και νιώθεις πως δεν αρκεί η προσπάθεια σου... πάει χαμένη?.... Όχι, η προσπάθεια σε κάνει πιο δυνατό... άνθρωπο κυρίως... κ' ας μην φαίνεται... κερδισμένος βγήκες κατά κάποιον τρόπο...

Σαν την μπόρα...

Σαν την μπόρα, κάποια πράγματα έρχονται εκεί που απλά δεν τα περιμένεις... Εύχεσαι να περάσουν το συντομότερο δυνατό, ειδικά όταν σε αιφνιδιάζουν και βρίσκεσαι στην μέση της βροχής διχώς στοιχειώδες προστασία. Περιμένεις τον ήλιο να λάμψει, καθώς ξέρεις οτι κάποια στιγμή θα ξαναφανεί. Οι καταστάσεις θα φτιάξουν, και τα πράγματα θα ηρεμήσουν. Όμως όταν ξέρεις οτι εσύ προκάλεσες την μπόρα, πως θα φερθείς στην τελική? Είναι τελικά η αναμονή το καλύτερο?